Verplichte verveling

Met blondere lokken, een bruinere huid en een leger hoofd ben ik weer terug in Nederland, na een weekje zon, strand, eten en lachen op Rhodos. Ik heb het heel erg naar mijn zin gehad; voor ons alle drie was het precies de vakantie die we nodig hadden. Onszelf te resetten en op te laden voor ons tussenjaar. ‘W’ gaat nu weer hard aan het werk om het laatste beetje geld voor haar rondreis door Australië te verdienen, ‘J’ doet even niets voor ze met haar familie op vakantie naar Noorwegen gaat en ik… Ik ga mezelf de komende tijd verplicht vervelen. Nou ja, ik zal me alsnog wel vermaken, maar mijn agenda komt niet vol te staan met verplichtingen. Eerst wilde ik één week nietsdoen, maar nu ga ik proberen het zo lang mogelijk te rekken. Tot het punt waarop ik aan mijn spaarrekening moet komen voor geld, of het moment dat ik me écht ga vervelen en gewoonweg zin heb om te werken.

sdr

Maar voordat ik mijn nieuwe regels goed en wel bedacht had, heb ik ze al gebroken.  Ik heb namelijk al (digitaal) gesolliciteerd bij één van mijn favoriete koffie- en lunchzaken hier in Alkmaar, want die vacature kon ik gewoon niet aan me voorbij laten gaan. Op 30 juli sluit de vacature, dus tot dan probeer ik verder nergens te solliciteren en te wachten op (hopelijk positief) antwoord. En ook werd ik – op een ietwat gekke manier – benaderd om een leerling van mijn middelbare school bijles te gaan geven, volgend jaar. Op vakantie kreeg ik een mailtje van mijn moeder, waarin de directeur van de school een mailtje doorstuurde van een ouder die mijn naam verhaaltje + foto bij de geslaagden-pagina van de krant had zien staan. Haar dochter heeft hetzelfde profiel en wil ook Diergeneeskunde gaan studeren, maar ze heeft moeite met haar schoolwerk op orde houden. De afgelopen twee jaar heb ik ‘gewerkt’ bij de Studiebegeleidingsklas op school, dus toen ik het mailtje las dacht ik meteen: ik zou inderdaad wel de geschikte persoon voor dit ‘klusje’ kunnen zijn. Via de wifi van de pizzeria tegenover ons appartement heb ik, zittend op de stoep, dus een mailtje teruggestuurd om na mijn thuiskomst af te spreken, en zodoende ga ik woensdagmiddag even bij ze langs om te kijken wat ik voor ze zou kunnen betekenen.

Het lijkt me superleuk (en stiekem ook wel fijn om mijn leer-en planning vaardigheden nog te gebruiken, voor als ik volgend jaar ga studeren) alleen met mijn vage tussenjaar-plannen ben ik misschien niet zo betrouwbaar als zij zouden willen dat ik ben.  Ik zie het wel; de komende maanden ben ik thuis en misschien heeft ze me maar een paar maanden nodig.

dav

Nu ik geen verplichtingen meer heb, heb ik wel extra moeite met dingen doen die alsnog ‘moeten’. Wenkbrauwen epileren, visvoer kopen… ik kan me er maar moeilijk toe zetten. Toch heb ik allebei de dingen vandaag wel gedaan, want de hele dag Netflixen staat me ook niet aan. Ik moet van mezelf mijn boek vandaag ook uitlezen. Ik lees ‘Een Klein Leven’ en ik ben echt klaar met alle narigheid en het rotgevoel dat het boek bij me teweegbrengt. Bij deze spreek ik af dat ik het meteen na het eten ga doen, zodat ik voor het slapen met mijn summer-read kan beginnen die ik eigenlijk gekocht had voor op vakantie.

De komende twee weken heb ik dus veel tijd om te koken, bakken, te slapen, met vriendinnen af te spreken, te lezen, te bloggen, te sporten, de Tour de France te volgen… Verplichte verveling lijkt me zo slecht nog niet.

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s