Alleen thuis

Millenials, Hawaïaans, Italiaans, Amerikaans, Indiaas, Midden-Oosters, Mexicaans… ik heb het allemaal gemaakt en gegeten.  Mijn muziek op de speaker, mijn serie op de tv. Troep opruimen wanneer ik daar aan toe ben – en niet wanneer iemand zegt dat ik dat moet doen. Vriendinnen uitnodigen, gewoon in de woonkamer kunnen zitten, ongemerkt samen een hele fles wijn leegdrinken… en als ik ’s morgens uit bed kom, heb ik zo’n drie uur voor mezelf voor één van mijn broers wakker wordt. Ook wanneer het al lang en breed middag is.

dav

Maar helaas-pindakaas is er ook: de vaatwasser in-en uitruimen. Pannen afwassen. De was doen.  De katten eten geven, en de plantjes water. Niet meer hoeven te hopen op een mysterieus iemand die mijn rommel af en toe opruimt als ze er zelf genoeg van heeft (hoi mam), maar álles zelf moeten doen. Kranten stapelen zich op op tafel, want niemand leest ze en niemand ruimt ze op. Een lege koelkast, een lege fruitmand… die zich helaas niet automatisch vullen, maar waarvoor boodschappen moet worden gedaan. Vaker geen dan wel gezelschap, of company in de vorm van Netflix en Youtube.

sdr

Ik vond het op zich fijn, deze vijf dagen ‘alleen’ thuis, maar ik ben er nu wel weer klaar mee.  Ik mis het gezelschap van mijn ouders en het gemak van thuis wonen bij hen wel. Ik wil weer klusjes doen zoals koken of de vaatwasser in/uitruimen om iets aardigs te doen en niet omdat ik anders geen avondeten heb en schoon bestek om dat mee te eten.  Ik heb 3 van de 4 keer dat ik een wasje ging draaien mijn moeder moeten bellen voor advies, zette de droger aan zonder de natte handdoeken er überhaupt in te doen, heb elke avond de grootste klus aan de keuken schoonmaken omdat ik daar de rest van de dag te lui voor was… Nee, ik weet nu dat ik zowel mentaal als praktisch nog niet klaar ben om op mijzelf te wonen – en voel ik me nog beter over mijn keuze voor een tussenjaar.

davDe achterburen hadden biologische courgettes liggen om gratis mee te nemen, dat aanbod kon ik niet laten liggen, Nederlander die ik ben. 

Ik heb nu dit hele jaar de kans om me een beetje voor te bereiden om uit huis te gaan. Leren schoonmaken en wasjes draaien als een echte huisvrouw, maar ook leren om alleen te zijn. Kan ik op zich wel goed, alleen als mijn ouders gewoon thuis zijn is het toch anders. Dan hoef ik niet per se iemand op te zoeken voor gezelschap. Ik wil dus proberen om dit jaar veel dingen alleen te doen. Ook omdat ik de kans niet groot acht dat ik bij al mijn uitstapjes en reizen iemand zo gek kan krijgen om met me mee te gaan – en dat is zowel omdat het dan niemand aanspreekt als dat niemand ‘zomaar’ weg kan. Al mijn vriendinnen gaan volgend jaar óf gewoon naar school – pardon: de universiteit of Hogeschool – óf verlaten mij al heel snel voor Australië, Israël en Engeland.


Deze ochtend stap ik in mijn eentje in de trein voor een drie uur lange trip naar Assen, waar mijn ouders mij ontmoeten. Waarschijnlijk gaan we dan nog wel samen Assen verkennen voor we naar hun verblijf – een huisje in het bos – gaan. Dan ben ik er donderdag de hele dag, en vrijdagochtend gaan we weer naar huis. Ik ben er dus heel kort, maar ik ga er evengoed van deze mini-vakantie profiteren. Veel lezen, hardlopen door het bos, spelletjes spelen… Ik wil internet laten voor wat het is (alleen mijn mail checken voor mijn sollicitatie) dus hier is het de komende dagen ook even stil. Wat dat betreft wil ik dan ook tegen jou zeggen: laat je computer en telefoon de komende dagen even links liggen en ga genieten van een goed boek en fijn gezelschap. Het zal ons vast goed doen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s