Een korte toelichting

Eigenlijk heb ik mijn blognaam ‘Hopeloze Reiziger’ nog helemaal niet zo goed toegelicht. Waarom ben ik zo hopeloos als het op reizen aankomt? Voor ik over mijn reisplannen van mijn tussenjaar ga schrijven, lijkt het me een goed idee om dat even uit te leggen. Begrijp me niet verkeerd, ik wil die plannen echt niet geheim houden, maar als ze nog zo vaag zijn als nu lijkt me het me niet leuk voor jou om al mijn getwijfel en ge-brainstorm te moeten lezen. Wanneer ik iets geboekt heb, beloof ik je er alles over te vertellen.

20150918_101002

Laat ik maar bij het begin beginnen, iets dat al heel lang speelt. Zo lang ik me kan herinneren, heb ik last van heimwee. Vroeger werd ik er op vakantie soms helemaal ziek van en wilde ik niets anders dan naar huis gaan. Gelukkig ben ik die periode wel voorbij, maar nog steeds verlaat ik mijn vakantieadres bijna nooit met het gevoel ‘ik had echt langer willen blijven’. Wat ik wel gemerkt heb, dat ik daar veel minder last van heb als de reis zoveel mogelijk in mijn straatje ligt. De werkweek naar Barcelona in de vijfde was de eerste keer dat ik dat meemaakte. Ik was die vijf dagen zó in mijn element; we kregen veel vrijheid om de stad zelf te ontdekken, maar ook de gezamenlijke activiteiten waren bij lange na niet vervelend want we hadden een leuke groep en de tofste begeleiders. Maar bij tripjes waar ik dus veel tegen mijn zin in moet doen, kan ik niet wachten tot ik weer kan doen wat ík wil. En dat is dan dus thuis.

Ardd2

Nog iets persoonlijks, voor we overgaan op de praktische redenen, is dat ik niet weet waar ik naartoe wil. Er is nog geen bestemming waar mijn hart echt sneller is van gaan kloppen en waar ik sindsdien mijn zinnen op heb gezet. Nou heb ik er het afgelopen jaar ook niet echt over nagedacht moet ik toegeven, maar nu ik dat wel doe heb ik nog steeds niets gevonden. Al mijn vriendinnen die een tussenjaar hebben en gaan reizen, weten waar ze heen gaan. De meesten hebben zelfs al geboekt. Maar ik heb nog steeds geen idee. Er is ook zo veel mogelijk: complete groepsreizen, stedentrips, yoga-retreats, vrijwilligerswerk… Laatst noemde ik wel kort dat ik het plan had om naar Berlijn en Praag te gaan, alleen twijfel ik daar nu toch weer over. Ik word er niet écht enthousiast van, snap je? Misschien stel ik me ook wel aan, zit ik gewoon te tutten (ben ik heel goed in) en moet ik gewoon een treinkaartje + slaapplek boeken voor in ieder geval een paar dagen Berlijn, maar ik weet gewoon niet zeker of ik het écht wil.

IMG_0119

Oké, ik heb dus last van heimwee en ik ben nogal besluiteloos. Wat maakt mij nog meer zo ongeschikt? Eigenlijk kan ik niet meer één duidelijke reden noemen. Ik noem mezelf misschien ook een ‘hopeloze reiziger’ omdat anderen dat van mij vinden, tenminste: dat gevoel krijg ik wel constant. Met mijn status als control-freak en het ontbreken van een doel heb ik heel wat vraagtekens boven hoofden zien hangen, nadat ik mensen vertelde dat ik een tussenjaar neem.  En juist deze mensen wil ik het tegendeel bewijzen, door wel te gaan reizen. Want ik wil het ook echt; als ik eraan denk om weg te gaan, gaat het zeker kriebelen.

Voor zowel mijn heimwee als mijn besluiteloosheid heb ik bedacht dat ik gewoon geen lange reis ga maken, maar meerdere keren voor kortere periode wegga. Ik zit nu te denken aan oktober (als ik straks een baantje heb lijkt het me geen goed idee om te zeggen: ik wil over een week al even weg) en nog een keer in het voorjaar. En bij deze ga ik snel, heel snel, uitzoeken wat ik in Berlijn en Praag kan en wil doen – want waarschijnlijk ontbreekt een goed beeld van de mogelijkheden (Berlijn trekt me door het vegan eten en Praag door de mooie gebouwen) gewoon en boek ik daardoor nog niets.


Ik denk dat ik voor zowel het zoeken naar een baantje als het zoeken naar een reisbestemming een figuurlijke schop onder mijn kont nodig heb. Niet teveel nadenken, maar gewoon doen: reageren op vacatures, Berlijn & Praag googelen en als ik blij word van wat ik zie, mijn tripje plannen en boeken. Wat daaruit voortkomt, geen idee, maar ik houd je op de hoogte. 

3 Comments

  1. Praag is absoluut een aanrader. Qua cultuur(mooie gebouwen zoals je al noemde) is het echt een walhalla voor liefhebbers. Paleizen, kathedralen en middeleeuws aandoenlijke stijl. En over het eten, je kunt er ook prima vega eten. Succes met het ‘gewoon doen’ alszijnde control freak. 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Barcelona heeft van mij zeker een liefhebber voor mooie architectuur en cultuur gemaakt, dus als Praag ook zo’n ‘walhalla’ is, moet ik daar dus wel naartoe 😉 Dit jaar wil ik graag leren om minder na te denken (heb ik de afgelopen zes jaar al genoeg gedaan) en gewoon dingen te doen, wat de afloop ook mag zijn. Een beetje succes kan ik daar goed bij gebruiken, dus dankjewel!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s