Het gaat goed

Ik heb je in mijn vorige blogpost een beetje voorgelogen. Ik zei op het einde dat ik gewoon moest gaan reageren op vacatures, maar op dezelfde ochtend als waarop het artikel online kwam, had ik er al op twee gereageerd. Oké, dat is niet helemaal voorgelogen, maar ik dacht meer: dan kan ik de volgende keer vertellen dat ik het inderdaad gedaan heb. Op een avond pauzeerde ik mijn Gilmore Girls aflevering en struinde ik Indeed af, gewoon om even te kijken waar ze mensen zoeken. Ik kwam vacatures tegen van de Mac Donalds tot strandpaviljoenen, maar ook van twee koffietentjes die ook zeker voldoen aan mijn ‘koffie en taartjes uitdelen’ fantasie. Ik besloot om er even niets mee te doen, maar dacht er toch steeds aan en dus besloot ik om te gaan reageren. De volgende dag had ik van één van de twee al een mailtje terug, of ik op gesprek wil komen… Hè? Ik?

Dat had ik oprecht niet aan zien komen; ze vroegen om iemand met horeca-ervaring en dat heb ik helemaal niet. Ik probeer geen verwachtingen te hebben en gewoon blij te zijn dat ik überhaupt word uitgenodigd op gesprek. Morgen (voor jou vandaag, want woensdagmiddag heb ik het gesprek) ben ik van plan om even kort op een rijtje te zetten wat mijn verwachtingen zijn (uren, tijdstippen, mogelijkheden om te reizen) maar verder bereid ik me niet voor. Ik ben zenuwachtig op een goede manier en heb gelukkig al heel wat sollicitatiegesprekken gehad al zeg ik het zelf, en ik weet dat die zenuwen verdwijnen zodra ik me op mijn gemak voel en ik precies kan zeggen wat ik wíl zeggen.

sdr

Mede hierdoor verkeer ik de hele week al in een uiterst goede stemming. Waar ik nog meer vrolijk van werd? Afspreken met vriendinnen. Ik heb deze week bijna elke dag vriendinnen gezien en gesproken; even koffiedrinken in de stad, naar de sportschool, koken en naar Haarlem Jazz, een avondje uit en een feestje… Elke week is er wel weer iemand terug van vakantie en heb ik dus weer iemand om nodig mee bij te praten. Tot nu toe gaat het contact houden met vriendinnen dus best wel goed (Ik maak zelfs nieuwe vrienden) maar ik verwacht dat het na de zomervakantie een stuk lastiger gaat worden. Velen hadden de vorige twee weken en de komende week hun introductieperiode van de Universiteit en studentenverenigingen en aan de Instagram-foto’s te zien zijn ze druk bezig mij te vervangen… Dat vind ik niet erg hoor – het hoort er gewoon bij. Ik denk alleen: dat lijkt me ook superleuk, gelukkig mag ik volgend jaar ook! En het contact zal waarschijnlijk meer van mijn kant moeten komen, maar ook dat snap ik omdat iedereen toch een beetje een nieuw leven opbouwt.

Waar ik ook heel blij van word de laatste tijd, is mijn blog. Het schrijven vind ik superleuk, maar wat me echt gelukkig maakt is dat steeds meer mensen mijn blog vinden en reacties achterlaten. Dat er gewoon mensen zijn die het daadwerkelijk interessant vinden wat ik plaats kan ik amper geloven, maar dat ze na het lezen óók nog de moeite nemen om er iets over te zeggen en mij tips en advies te geven, vind ik echt zo gek! Te gek, dat ook zeker. En het inspireert me nog meer om mijn tussenjaar-ervaringen te delen en later zelf advies en tips te geven, in de hoop er iemand mee te bereiken die er iets aan heeft. Mijn blog is op dit moment, het prille begin van mijn tussenjaar, meer een uitlaatklep voor mijn twijfels en dilemma’s en vraag ik jou om advies, maar daar haal ik dus ook al heel veel voldoening uit.

sdr

Eindelijk weer mooi weer,  een nu-al-geweldig boek (1Q84 van Haruki Murakami) lezen in de tuin, Artic Monkeys’ AM op z’n luidst, oneindig veel bloginspiratie, een goede film kijken, nieuwe vegan gerechten en smaakcombinaties proberen… Ook van kleine dingen word ik blij. Ik ga er niet van schaterlachen of dansen door de straten, maar moet altijd wel lichtjes glimlachen als ik er bij stil sta. Nu wil ik geen heel verhaal over geluk ophangen, al ben ik dat nu toch al zo’n beetje de hele tijd aan het doen, alleen ik denk wel dat een deel van geluk ‘m zit in de kunst van het waarderen van grote én kleine fijne momenten. Een beetje mindfull zijn en dan niet spiri-wiri, maar er gewoon even bij dat fijne gevoel stilstaan en denken: hé, dit maakt me blij. En dan weer vrolijk verder genieten.


Ik ga zo meteen een rondje hardlopen, want daar heb ik al een paar dagen oprecht zin in, en vanavond pasta eten (grote liefde voor pasta), verder in mijn boek lezen, één of twee afleveringen Gilmore Girls kijken en dan op tijd naar bed. Ik probeer mee te doen aan de ‘vroeg opstaan trend’ die onder bloggers en youtubers lijkt te heersen, want ik ben het late opstaan een beetje zat. Tot nu toe is het alleen vandaag gelukt; gister zette ik mijn wekker uit en werd ik weer half 12 wakker… Ik was nog steeds een beetje moe van het weekend, laten we maar zeggen. Vertel me: waar word jij de laatste tijd blij van? Grote dingen, kleine dingen, maakt niet uit – ik ben benieuwd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s