Afscheid, tussenjaar-genoten en proefdraaien

Ik neem nu alleen afscheid van de zomer, maar de meeste achttienjarigen hier in Noorden ook nog eens van de vakantie. Maandag beginnen hier de scholen weer, net als alle studies, en ik ben nog steeds vrij. Bijna al mijn vriendinnen gaan verder met hun studie of beginnen net met studeren, dus ik zal wel moeten wennen dat ze niet zo 1-2-3 meer kunnen afspreken. Sommigen wonen doordeweeks niet eens meer hier… Drie goede schoolvriendinnen van mij hebben ook een tussenjaar, dus gelukkig heb ik hen nog. Alhoewel… Morgen zoek ik samen met de andere twee nummer drie op – ze is naar het zuiden van het land verhuisd – om voorlopig afscheid te nemen, want ze vertrekt 9 september al naar Israël, waar ze minstens een half jaar vrijwilligerswerk gaat doen. Dat is volgend weekend al. Zo snel! Ik heb zin in morgen, maar ook weer niet… Leuk om te vermelden is, nou ja vind ik, is dat ik met hen op werkweek ben geweest naar Barcelona. Zou daar onze wanderlust zijn ontstaan?

dav

De ander (‘W’) gaat in oktober weg, ook al zo vlug. Vooral bij haar kan ik het me niet voorstellen dat ze straks vier á vijf maanden aan de andere kant van de wereld zit. Ik zie haar regelmatig, want ze woont nog geen tien minuten fietsen van mijn huis en is net als ik vaak in voor spontane afspraakjes. Ze gaat gelukkig niet zo veel werken deze laatste maand, dus ik ben van plan om haar zó vaak te gaan zien dat ik haar op een gegeven moment zat ben en ik blij ben dat ze in het vliegtuig stapt. Grapje natuurlijk, maar ik wil wel goed van de laatste maand gebruik maken. In ieder geval zitten we als festival-buddies (met meer leden van de Pinkpopgroep) volgend weekend weer met elkaar opgescheept bij Appelpop.

Gelukkig blijft ‘J’ nog even gezellig bij mij in Nederland voor ze naar Londen vertrekt voor een talencursus, en mag ze mij eerder uitzwaaien (voor een week Berlijn & Praag) dan ik haar. Ik kan jammer genoeg alleen niet verwachten dat zij mij constant gezelschap kan gaan houden, want allebei willen we wel een baantje om doordeweeks iets te doen te hebben en onze reizen natuurlijk te kunnen bekostigen. Ze is net als ik net pas begonnen met zoeken, dus de komende tijd hebben we nog wel iets aan elkaar als we de andere twee missen. Ik wil er nu eigenlijk nog niet te lang over na denken, want ik kan me gewoon nog geen tijd voorstellen dat ik ze niet vijf dagen per week, zeven uur per dag zie. Als ik dat wel doe, mis ik ze meteen –  en ik mis mijn vriendinnen en vriendinnen die wel gaan studeren al.

dav

Over werken gesproken, ik heb nog helemaal niets gezegd over de afloop van mijn sollicitatiegesprek. Ik heb in de tussentijd ook geen ‘Tussenjaar Talk’ geplaatst. Ik wil namelijk wel iets meer te vertellen hebben dan: hoi ik ga een dag proefdraaien en dan kijken of ik het wat vind / of zij mij wat vinden. Maar dat is dus het geval, ik ga zaterdag van 10:00 uur ’s morgens tot ‘ergens’ in de middag proefdraaien, na een goed en vooral relaxed sollicitatiegesprek. Ik ben heel benieuwd, en inmiddels een beetje zenuwachtig, hoe het me zal vergaan. Misschien ben ik wel veel te onhandig of verlegen om te werken in de horeca… Ik wéét nu al dat ik heel erg uit mijn comfortzone moet stappen, hopelijk helpt dit besef een beetje bij het doen van alle nieuwe dingen zoals bestellingen opnemen en serveren. Ik neem me ook voor om mijn verlegenheid niet een te grote rol te laten spelen, want dit baantje lijkt me echt heel leuk en eigenlijk de perfecte plek om de horecawereld te leren kennen. Na een tijdje zal ik namelijk ook zelf leren de koffies, sapjes, cocktails en broodjes te maken – een stuk uitdagender dan enkel bedienen. Ik ga mijn best doen ondanks mijn onzekerheid en dan zie ik wel wat er uit komt; ik wil ook wel eerlijk zijn tegenover mijn eventuele baas en naar mezelf toe, voor als ik het uiteindelijk toch niet zo leuk vind als gedacht.


Het zou wel echt perfect zijn: een baantje zodra het nieuwe schooljaar begint. Maar zoals ik al zei, ik hoop er niet te veel op, want misschien vind ik het werk wel he-le-maal niks. Het voelt ook een beetje té mooi om waar te zijn, en alsof dat me niet gegund is. Onzeker, ik? Nee hoor. Goed, ik ga er een eind aan breien, want ik wil deze blogpost morgenochtend online hebben en ik moet nog een vegan chocolade taart glazuren, wil Gilmore Girls aflevering kijken én op tijd naar bed, want mijn wekker gaat vrij vroeg voor onze roadtrip naar het zuiden. En het is nu 21:00. Wish me luck. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s