Wendingen, plannen en een inzicht

Zo, nu de eerste Berlijn-blogpost geschreven is en het hoge woord eruit is, kan ik over het ‘nu’ schrijven. Mijn tussenjaar heeft naast deze wending ook een paar andere wendingen gekregen en er staan een heleboel leuke en belangrijke dingen op de planning waar ik je graag over wil bijpraten.

Laten we beginnen met het ‘slechte’ nieuws. De keuze voor een hostel en een bus terug naar huis heeft er helaas niet voor gezorgd dat ik geld overhield toen ik thuis was. Ik kon de uitjes later die week nog wel betalen, maar daar was ook alles mee gezegd. Mijn ouders hebben mijn Dr. Martens voorgeschoten, dus ik heb ook nog eens schulden. En ik heb ook per ongeluk die 89,-  die je van de belastingdienst krijgt voor de zorgverzekering uitgegeven, oeps. Dat heb ik dus ook van mijn ouders moeten lenen. Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik zoveel geld heb uitgegeven in Berlijn (anders was het denk ik lang zo leuk niet geweest, als ik me steeds zou inhouden) en ik vind het ook niet zo erg dat ik de komende maanden even rustiger aan moet doen. Het heeft wel iets, vind ik.

dav

Toen ik weer thuis was heb ik wel op een paar vacatures voor weekendhulpen gesolliciteerd, maar dat is tot nu toe nog niets geworden allemaal. Gelukkig kon ik vorige week en deze week nu ook een dag invallen en dus extra werken, dus dat scheelt al. Ik ga proberen om van deze maand geen dure maand te maken – voor zover dat kan. Niet dit weekend maar volgend weekend viert mijn beste vriendin wel haar verjaardag met uit eten en daarna uitgaan, dus dat is de uitzondering. Voor de rest wil ik dus niet uitgaan óf  heel goedkoop, geen last-minute concerten of festivals, in plaats van uit eten of lunchen een simpel koffietje drinken, geen vrienden in andere steden opzoeken… Ik wil de schuld bij mijn ouders zo snel mogelijk aflossen, ook al mag ik er lang over doen van ze, want anders voelt sparen zo ‘krom’. Dan weet ik ook beter of dingen kunnen of niet, als ik niet meer met die schuld rekening hoef te houden. Ik praat dan over een vriendin opzoeken in Londen in april, naar het concert van Dotan in Brussel in mei en naar Pinkpop in juni.  Maar eigenlijk weet ik nu al dat alledrie deze dingen er niet inzitten….

sdr

Aan het eind van de maand ga ik meedoen aan een schrijfmarathon. De eerste dag is een introductie, de tweede dag volg je twee workshops (ik heb gekozen voor creatief schrijven en diepte-artikelen schrijven) en de derde dag is het dus volle bak schrijven. Je eet en slaapt in het city hostel hier in Alkmaar en eerst dacht ik: waarom zou ik een hostel gaan slapen als ik tien minuten van de binnenstad woon, maar nu vind ik het juist wel grappig. En anders doe je ook maar half mee, denk ik. Ik heb hier echt super veel zin in omdat het best wel uit mijn comfortzone ligt om zoiets te doen. Een jaar geleden had ik in ieder geval gedacht: leuk, maar niets voor mij. Uitkomen voor mijn passie en dat delen met wildvreemden. Maar de kosten (het kostte serieus maar dertig euro), enthousiaste mailtjes van de organisatie en de te verdienen prijzen (een srprs.me reis, een diner of lunch voor twee – ik bedoel, hállo) waar ik een reële kans op maak (er doen hoogstens 50 mensen mee) zorgden ervoor dat ik me opgaf.

sdr

Dan over naar iets serieuze plannen. Rondom mijn toekomst, welteverstaan. Deze maand ga ik namelijk eindelijk naar de open dag en een meeloopdag van de fysiotherapie opleiding van de SOMT University van Amersfoort. Ik kijk hier echt naar uit, want ik wil inmiddels wel graag weten of het nou wat voor mij is, ja of nee. En inmiddels is de inschrijvingsprocedure van Diergeneeskunde ook weer begonnen, maar ik ben nog niet aan het invullen van de vragenlijsten toegekomen. Het voegt niet om dat na een lange dag werken ‘nog even’ te doen, vind ik. Maar mijn vrije dagen zijn sinds ik het mailtje gekregen heb behoorlijk gevuld. Binnenkort maak ik er wel tijd voor vrij; nu steek ik de energie die ik ‘s avonds over heb liever even in mijn blog.

November is de afgelopen jaren altijd een drukke maand voor mij geweest, dit jaar is het ook weer niet anders. Ik wil alsnog wel aan de slag gaan om sommige dingen weer op te pakken, de ‘ballen’ waar ik het in mijn vorige blogpost over had, want ik mis sommige dingen gewoon. Het bloggen bijvoorbeeld, maar ook lezen en yoga doen. En een paar dingen moet ik van mezelf gewoon weer oppakken, zoals het naar de sportschool gaan en het veelvuldig uitvoeren van mijn fysio-oefeningen. Hardlopen ben ik wel weer heel gemotiveerd mee bezig; laatst liep ik zelfs om half zeven ‘s avonds na een lange werkdag nog een (klein) rondje!  Maar hoe ik dit wil aanpakken? Met minder tijd besteden aan mijn telefoon en Netflix boek ik denk ik de grootste winst. Nu ik dit aan het schrijven ben, heb ik mijn telefoon ook expres beneden gelaten zodat ik niet in de verleiding zou komen om te whatsappen of op Instagram / Facebook te kijken.  Netflix kan ik vast wel weer minderen als ik Stranger Things 2 heb afgekeken, haha.  Ben benieuwd of ik de volgende keer kan zeggen dat het gelukt is …

dav

Ik wil nog veel meer vertellen maar als ik het hierbij houdt en doe alsof mijn tussenjaar redelijk simpel is op dit moment, voelt het misschien ook meer zo. Het duizelt me nog steeds als ik bedenk dat ik een paar maanden geleden nog keihard aan het blokken was voor mijn eindexamens en nu net terug ben uit Berlijn. Ik heb in mijn middelbare schooltijd zoveel stress gehad en me zo vaak rot gevoeld en dat besef ik pas nu ik dat allemaal niet meer ervaar. Tuurlijk voel ik me nu niet altijd super geweldig, maar ik heb geen stress van mijn werk als ik eenmaal thuis ben en heb daardoor veel meer energie voor leuke dingen, die ik dus genoeg doe. En voor nieuwe dingen, zoals de schrijfmarathon en die ‘iemand’ uit de vorige blogpost. Dat ik zo goed als blut ben en schulden heb en dat ‘wel iets vind hebben’ in plaats van dat ik me er druk om maak zegt ook al genoeg. Maar ik ben het zó niet van mezelf gewend, net zoals dat uit mijn comfortzone stappen en zo sociaal zijn, dat ik meer de veranderingen die ik zelf als persoon door maak niet kan bijbenen, dan de veranderingen in mijn leven….


Zo, dat is me pas een inzicht. Ik realiseer me dat dus nu pas, nu ik dit schrijf. Waar schrijven allemaal niet goed voor is… Het is in ieder geval goed voor mij en ik moet het wat-er-ook-gebeurt blijven doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s