Bijkletsen en blog-voornemens

Op zich valt het me nog wel mee hoe lang geleden ik de vorige Tussenjaar-Talk online heb gezet, maar als ik ‘m teruglees… ‘Is er zo veel veranderd’ – ik hoor het je zeggen. Of denken, want je leest dit immers. Maar het klopt; het enige wat nog hetzelfde is als de vorige update, is dat ik mijn leven nog steeds heel erg leuk vind. Voor de rest… Ik zal je snel bijpraten voor alles wéér gaat veranderen én voor ik mijn blog-voornemens met je wil delen, want zoals je waarschijnlijk al doorhebt houd ik van twee vliegen in één klap slaan. Figuurlijk dan natuurlijk hè.

sdr

Goed, waar zou ik eens beginnen? Met het serieuze gedeelte maar weer, net als vorige keer. Ik ben afgelopen weekend inderdaad naar de proefstudeerdag van Fysiotherapie in Leiden geweest. Nog steeds vind ik het een hele interessante opleiding en lijkt het me een super tof beroep, maar het is gewoon niet geschikt als plan B. Ik zou het willen studeren als Diergeneeskunde écht geen mogelijkheid meer is, zodat ik het ook kan afmaken. Ik vind het geen opleiding om na één of twee jaar af te haken, wat ik wel van Nederlands vind. No offence naar Nederlands, overigens. Ik denk gewoon dat ik die studie wel één of twee jaar zou kunnen doen om alvast van het studentenleven (en van Utrecht!) kan proeven, mocht ik niet toegelaten worden tot Diergeneeskunde. En als ik nooit de kans krijg om Diergeneeskunde te gaan doen, dat ik dan Nederlands afmaak als ik het leuk vind, of alsnog Fysiotherapie ga doen.

Hoe ik er nu over denk, zou ik dus volgend jaar september willen beginnen met studeren. Maar het kan ook zo voorkomen dat ik na nog een meeloopdag of open dag denk van Nederlands denk: dit wordt ‘m toch ook niet. Of dat ik opeens toch wel zin heb om een jaartje fulltime te gaan werken en een grote reis te gaan maken. Ik wil dus ook niet zeggen dat ik mijn besluit heb genomen, ook omdat dat gewoon heel erg afhangt van het feit of ik toegelaten word, ja of nee. Het is allemaal niet zo makkelijk…  Hoe ik er eigenlijk bij kom dat ik misschien Nederlands wil studeren? Ik houd van lezen, schrijven (duh) en eigenlijk taal in het algemeen. Ik merk nu ik er niet meer dagelijks mee bezig ben, als in: literatuur lezen en schrijven voor school, ik mijn taalgevoel een beetje begin te verliezen. Het schrijven – voor mijn blog bedoel ik dan – gaat ook niet meer zo makkelijk als eerst… Ik hoop dat ik mijn taalgevoel, leesplezier en schrijfgemak weer terugkrijg en zelfs kan uitbreiden als ik Nederlands ga studeren. Meer kan ik er niet echt van maken.

dav

Waar had ik het vorige keer nog meer over…. Oh ja, leuke dingen. Ik zou gisteravond naar Amsterdam gaan voor 7 Layers Sessions, maar dat hebben we moeten afzeggen omdat we beide ziek waren. Of nou ja,  hij had dinsdag al zoiets van: het gaat me niet lukken en ikzelf begon gister niet lekker te worden. Ik vind het superjammer, maar hier is niets aan te doen. We hebben gelukkig wel anderen blij kunnen maken met onze kaartjes  – best leuk ook om een keer de verkoper te zijn bij Ticketswap.

Ik hoor je ook denken: wie is die ‘hij’? En zo niet is het gewoon mijn bruggetje om de volgende verandering aan te kondigen. Weet je nog dat ik dit in de vorige editie schreef: ‘Mijn trouwste whatsapp-gesprekspartner en ook wel afspreek-date van de afgelopen paar maanden zit gelukkig (eindelijk) weer in het vliegtuig naar huis, nadat hij gedwongen langer op Bali moest blijven door het toenemende gevaar van de actieve vulkaan op het eiland.’  Hij is nu niet meer slechts whatsapp-gesprekpartner en afspreek-date, maar inmiddels – en voor heel veel mensen om ons heen eindelijk – mijn vriend. Aan de ene kant lijkt het een grote verandering in mijn tussenjaar, een relatie hebben, en dat is het ook wel, maar gelukkig is het tussen ons niet echt anders nu. Eigenlijk alleen maar beter, dus het was een goede zet om het ‘officieel’ te maken, haha.

mde

Het laatste waar ik nog even over wil jubelen voor ik je over mijn blog-voornemens vertel, is het feit dat ik ‘opeens’ volgende week, de eerste week van de officiële kerstvakantie, ook een week vrij heb! Ik hoef geen bijles te geven – dat is wel logisch – maar ik hoef ook niet te werken, omdat we met Kerst sowieso dicht zijn, maar ook de woensdag na Kerst dichtblijven. Ik moet in januari gelukkig veel werken én heb geld bespaard doordat het Amsterdam-uitje van gisteravond niet doorging, dus ik kan er lekker zonder schuldgevoelens van genieten. De eerste dagen staan natuurlijk in het teken van Kerst en het laatste weekend is het Oud&Nieuw, maar tussendoor heb ik dus nog he-le-maal niets te doen. Zoals ik vroeger ook bij elke vakantie zei: heb ik eindelijk tijd om te bloggen, maar het zal nu ook wel weer het geval zijn dat mijn dagen gevuld raken met sociale bezigheden, die ik toch blijf verkiezen boven mijn introverte blog-momenten.

dav

In de afgelopen paar weken noemde ik vaak artikelen die ik nog wilde schrijven, maar die vervolgens nooit online zijn gekomen. Ik stak mijn tijd in iets anders – in iemand anders – en hoe langer ik het uitstelde, hoe moeilijker ik het vond om eraan te beginnen. Mijn eerste blogvoornemen is dus geen artikelen noemen die ik misschien wil schrijven maar nog een wit, leeg scherm zijn. Alleen als ik er al mee bezig ben of ze zelfs klaar staan, mag ik je ervan op de hoogte brengen. Op deze manier voel ik me hopelijk niet constant schuldig en hoef jij je niet te verheugen op iets dat niet meer komt. Ik heb het nu over een artikel over Berlijn en eentje over het veganisme, die ik nog steeds wel wil schrijven maar inmiddels zo lang voor me heb uitgeschoven dat ik niet weet wanneer en waar ik moet beginnen.

Mijn tweede voornemen is om eerlijk te blijven. Ik vond het eng en spannend om dingen te delen waar ik onzeker over ben, zoals mijn geldgebrek van de afgelopen tijd of die jongen die mijn leven binnen kwam wandelen en de boel in mijn hoofd een beetje op zijn kop zette. Maar uiteindelijk voelt het wel goed om het te delen, zeker omdat die twee dingen die ik als voorbeeld noem wel een groot deel van mijn tussenjaar uitmaken. Ik wil graag dat je door mijn artikelen te lezen mijn tussenjaar écht kunt volgen. Dit was vanaf het begin ook mijn doel, zodat ik er zelf van kan leren en ik anderen misschien kan helpen.

In mijn omgeving zijn niet veel mensen die van het bestaan van mijn blog afweten. De mensen die dicht bij me staan wel natuurlijk, maar de meeste vrienden van mijn middelbare school eigenlijk niet. Het voelt ook een beetje krom; als zij mijn blog zouden lezen, zouden zij wel heel erg op de hoogte zijn van mijn leven, maar ik niet van dat van hen. Hetzelfde heb ik met familie. Toch wil ik het, als ik er in 2018 weer vol tegenaan ga, meer mensen vertellen. Juist ook omdat mijn blog een groot deel van mijn tussenjaar is. Ik weet nog niet precies wie wel en wie niet, maar daar heb ik de komende week tijd voor om over na te denken.

Aanbeland bij het laatste voornemen, waar ik heel kort en bondig over kan zijn: ik wil een nieuw lettertype. Met de rest van mijn layout ben ik (nog) tevreden, maar aan mijn lettertype erger ik me steeds meer. Ik ga zo een beetje kijken welke ik mooi vind en stel het dan op 1 januari 2018 in. Een nieuw jaar, een nieuw lettertype – of zoiets. Ik vind het in ieder geval een leuk en bovendien goed idee.


Voor vandaag had ik eigenlijk een heel ander plan dan dit artikel schrijven: leren en sporten. Maar helaas-pindakaas voel ik me sinds gister niet echt lekker en had ik in allebei niet echt zin, vandaag. Ik ben gelukkig niet écht ziek, dus met Kerst zal ik me vast wel weer goed voelen. En daarna heb ik nog een paar dagen om wel te gaan leren en sporten – nog een voordeel van die plotselinge vakantie. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s