Afscheidswoordjes, of zoiets.

Het voelt zo gek om nu al mijn oudjaarsdag-artikel te schrijven. En eigenlijk mag je eerder ‘nu pas’ zeggen, want overmorgen is het al zover. Waar is de tijd gebleven? Mijn vakantie is alweer bijna voorbij…  Gelukkig heb ik ondanks Kerst + de nasleep daarvan tijd vrij kunnen maken om voor de Diergeneeskunde-toets te leren, te sporten en nu dus te bloggen en is mijn plan voor deze plotselinge vrijheid niet helemaal verpest.

Oudjaarsdag is altijd een aparte feestdag voor mij geweest. Ik ben sinds ik me het kan herinneren doodsbang voor vuurwerk, dus ik kom als het niet hoeft eigenlijk niet naar buiten. Ik heb Oud en Nieuw de afgelopen jaren één keer buitenshuis gevierd, dat was twee jaar geleden. Vorig jaar cancelde ik op het laatste moment  mijn plannen omdat ik toch te bang was…. Nu ik achttien ben, zijn er wel veel meer mogelijkheden om Oud en Nieuw te vieren. Ik zou eerst met vriendinnen afspreken en later uitgaan, maar toen mijn vriend werd uitgenodigd voor een feestje heb ik mijn vriendinnen geditcht en spendeer ik Oudjaarsavond met bijna-vreemden.  Wat een verschil. Ik heb er wel zin in, en als het goed is (je weet nooit 100% zeker of je na een feestje nog uitgaat) zie ik mijn vriendinnen nog in de stad. Ik voel me toch wel een beetje schuldig dat ik mijn vriendinnen laat zitten, maar ik wil doen wat mij het leukst lijkt en dat is toch het feestje. En het is niet zo dat ik ze nu voor altijd laat zitten; volgend weekend viert een vriend zijn verjaardag en daar ben ik gewoon bij, zonder ‘aanhang’.

IMG_20171108_223159.jpg

Het is best logisch om in de laatste blogpost van het jaar terug te komen op de goede voornemens die je aan het begin van het jaar opgesteld hebt. Maar: die voornemens staan op mijn oude blog, wat betekent dat ik ze eerst moet uitleggen en dán of ik me aan ze gehouden heb. Ik laat het dus maar gewoon zo en zal in het nieuwe jaar een update schrijven over mijn tussenjaar-doelen, wat ik beloofd had na elke drie maanden te doen. Het overkoepelende muziekartikel van heel 2017 stel ik ook uit tot het nieuwe jaar, simpelweg omdat ik niet inzie wanneer ik dat de komende twee dagen nog kan schrijven.

Terugblikken op heel 2017 heb ik geprobeerd, maar bij september aangekomen zat ik al op zó veel woorden… En na september zijn er zeker nog belangrijke dingen gebeurd die 2017 bijzonder hebben gemaakt. Ik wil ook eigenlijk graag vooruitkijken op 2018, want dat wordt zeker ook een speciaal jaar. Ik mix en match mijn 2017-recap en 2018-vooruitzicht als vanouds wel weer in de hoop lopend verhaal, met tig bij-verhalen en hersenspinsels. Misschien werkt dat wel.

dav

2017 was een speciaal jaar voor mij. Het eerste deel was ik keihard bezig met mijn profielwerkstuk, SE-weken en uiteindelijk examens. Als een soort overgangsperiode had ik een hele lange zomer waarin ik vooral veel luierde en met vriendinnen afsprak, maar ook mijn nieuwe blog begon – Hopeless Wanderer dus. Toen de zomer op zijn eind liep, begon ik ook écht aan mijn tussenjaar door te gaan werken en bijles te geven. Voor mijn gevoel is het eeuwen geleden dat ik op school zat, maar in werkelijkheid is het maar een halfjaar geleden. Wat kan er een hoop veranderen in een halfjaar… Af en toe zou ik best nog even terug willen, gewoon voor één dag. Een vrijdag bijvoorbeeld, waarop ik twee uur Nederlands had, een tussenuur, natuurkunde en gym en mijn vriendinnen en ik altijd super melig waren. Alleen als ik terugdenk aan alle stress die de middelbare school bij mij veroorzaakte, ben ik toch wel blij dat ik er niet meer heen hoef.

IMG_1290 (2)

Mijn hele leven lang heb ik altijd moeten wennen of beter: acclimatiseren aan veranderingen en nieuwe dingen die werden geïntroduceerd in mijn leven. Vroeger had ik al moeite met een nieuw schooljaar, dus je kunt je hopelijk wel voorstellen hoe heftig dit jaar dan voor mij zou moeten geweest. Wennen aan het feit dat ik mijn laatste weken op de middelbare school doorbracht, wennen aan het feit dat ik geslaagd was, gestopt was met werken bij de supermarkt en een nieuw baantje had in de horeca, een goede vriendin die voor een halfjaar naar Australië vertrok…. Maar gek genoeg heb ik het er allemaal niet bijzonder moeilijk mee gehad. Dat komt denk ik grotendeels omdat het allemaal mijn eigen keuzes zijn en ik alles dus zo kan veranderen als het me niet bevalt. Het enige waar ik echt aan moest en nog steeds moet wennen is een relatie hebben. Ik kan heel eerlijk zeggen dat ik werkelijk waar geen één keer tijdens een tussenjaar-droommoment gedacht heb: misschien ontmoet ik wel iemand. Nee, ik zou vaak uitgaan, met vriendinnen afspreken en vooral dingen voor mezelf doen, zoals alleen op reis en bloggen. Maar als iets onvoorspelbaar is is het de liefde wel – althans, dat geloof ik – en uiteindelijk komt het ook weer niet zó uit de lucht vallen. Ik heb nu namelijk wel vrij veel tijd en aandacht om aan iemand anders te besteden. Eerder waren dat dus mijn vriendinnen, maar ik begin nu langzaam in zo’n vriendinnen-ditcher te veranderen – Oudjaarsavond is hiervan dus een perfect voorbeeld. Al komt dat ook omdat sommige van mijn vriendschappen alleen nog in stand zijn omdat ik degene ben die contact zoekt. Zodra iemand aan mij zou vragen om af te spreken, zal ik met man en macht (mits diegene het waard is natuurlijk) tijd vrij proberen te maken. Maar degene die dat dus niet doen en bij wie het van mijn kant moet komen, ja die vergeet ik nu een beetje.

dav

Min alle profielwerkstuk-, SE-week- en examenstress was 2017 ook een heel erg leuk jaar. Op school hadden we nog steeds lesuren en soms zelfs dagen waarop we niets uitvoerden en vooral kletsten en lachten met elkaar. En ik ging twee keer naar het buitenland: voor mijn mondeling Frans naar het Belgische smurfendorpje Louvain-La-Neuve en op examenreis met heel VWO 6 naar Londen. Alle twee zijn tripjes om met een glimlach op terug te kijken; ik heb in een week (Londen was letterlijk twee dagen na het Frans mondeling) volgens mij nog nooit zo veel gelachen. Om de tijd te doden waarin we wachten op de uitslag van de examens, ging ik met mijn schoolvrienden naar Pinkpop – maar daar kom ik in mijn muziekartikel op terug. Ik ging voor het eerst zonder ouders op vakantie, naar Rhodos, en naar nog twee popfestivals waarvan ik bij één zelfs vrijwilliger was. En na lang twijfelen ging ik mijn eentje naar Berlijn, waar ik uiteindelijk een week bleef en me oprecht even de beste versie van mezelf voelde. Ik ging de eerste echte date met mijn inmiddels vriend (onze ontmoeting tijdens het uitgaan + uren kletsen op een skatebaantje tel ik niet echt als afspraakje) naar een singer-songwriter festival, waar ik eigenlijk al verliefd op hem werd. En als kers op de taart gingen we twee weken geleden pittig spontaan naar de Winterefteling, om een soort van ons officieel-zijn te vieren. Nou ja, dat maak ik er nu van.

dav

Ik heb ook zeker zin in 2018.  Gek genoeg staat het eerste deel ook in het teken van school; ik moet leren voor de Diergeneeskunde selectiedag en de uitslag afwachten, een kamer zoeken… Maar er staan ook genoeg leuke dingen, nou ja concerten en festivals op mijn planning, waarvan twee zelfs in het buitenland.  Ook ben ik van plan om de komende tijd goed naar mijn financiën te kijken en een mogelijkheid te zoeken om nog een keer op reis te gaan. Alleen, samen met iemand, ver weg of dichtbij, luxe of armoedig… Daar heb ik nog geen idee van. Misschien ga ik minder uitgeven, misschien ga ik meer werken… Over niet al te lange tijd hoop ik ook mijn rijbewijs te kunnen halen, maar als ik kijk hoe dat nu gaat moet dat wel gaan lukken. Als ik ‘m maar vóór 18 april heb, dan is het goed.

Dit jaar begon in september mijn tussenjaar. In 2018 ga ik in september studeren. Of niet. Maar het besef… Ik ben eigenlijk al vanaf de start van het nieuwe jaar bezig met de voorbereidingen, maar evengoed is het een hele overgang. Het lijkt nog zo ver weg, september 2018. Toch weet ik dat het óm zal vliegen en ik, voor ik het goed en wel door heb, een Utrechts studentenleven leid. Gelukkig geeft het idee mij nu geen rillingen zoals een jaar geleden, maar kriebels. Goede kriebels.

 


Dat was het denk ik wel. Ik ga nu de uitdaging aan om bij dit artikel foto’s te zoeken… Maar als je het leest, is het gelukt en hoef je me geen succes meer te wensen. Ik heb voor het eerst oprecht zin in Oudjaarsdag, ook al is het afwachten of het een leuk feestje is (dat is eigenlijk altijd afwachten ook al is het een feest met alleen maar vrienden, toch?) en of ik mijn vriendinnen wel ga vinden in de mensenmassa die zich in de stad schijnt de bevinden op Oudjaarsavond. Ik ga ’s ochtends – of maak daar maar begin van de middag van, want het is tenslotte wel zondag – nog een keer leren en sporten om mijn vakantie productief af te sluiten, en ’s middags alleen of met mijn vriend chillen tot het tijd is om naar het feestje te gaan. Ik wens jou een fijne Oudjaarsdag, wat je ook gaat doen, en alvast een mooi 2018! 

 

 

 

5 Comments

  1. Gelukkig nieuwjaaar Marleen! Ik was een tijdje in de veronderstelling dat je niet meer blogde maar toen bleek dat ik eigenlijk gewoon niet je goede blog checkte of volgde. Vind het echt heel leuk dat je echt je tussenjaar hebt genomen en het nu gewoon doet en er (volgens mij) ook echt van geniet en daarmee laat zien dat je daar geen super concreet uitgedacht plan voor nodig hebt van tevoren. Ik hoop dat 2018 je heel veel mooie momenten gaat brengen waarin je die vrijheid ervaart (al is het alleen maar met je vriend, super leuk voor je!) én ik hoop dat je het zo in beeld/woorden kan vangen dat je dat gevoel ook kan herbeleven en op die manier vast kan houden als je gaat studeren. No pressure verder voor je blogposts hier haha, ik vind het gewoon m’n taak om het bloggen even te promoten, beetje hernieuwde 2018-motivatie kan nooit kwaad denk ik. Keep writing! X

    Liked by 1 persoon

    1. Wat een lief berichtje! Ik heb een tijdje niet echt veel geschreven, of nou ja: ik had allemaal ideeën maar daar kwam niets meer van terecht. Ook was ik opeens helemaal van het blog-lezen af, maar toen ik weer na begon te denken over Nederlands studeren dacht ik meteen: ik heb Hester haar blog al zo lang niet gelezen! Schaam, schaam. Maar ik heb het allemaal ingehaald, haha. Voor jou ook een heel fijn 2018 en een heleboel blog-motivatie toegewenst, maar aan je blog te zien (ik bedoel: je foto’s….) zit dat bij jou wel goed.

      Like

      1. Ah lief, dankjewel! En sowieso leuk dat je weer over Nederlands studeren nadenkt, volgens mij las ik dat je het eventueel ook voor een jaartje zou willen doen en dat is echt geen heel gek idee. Het is geen studie die heel erg op de arbeidsmarkt, op winst maken of op werk vinden gericht is (zeker niet in het eerste jaar) en als je literatuur en taal echt leuk vindt is het bijna een soort hobby, alleen dan eentje met verplichtingen. Een jaartje Nederlands zou je denk ik vooral academische vaardigheden opleveren (want dat is wel echt nieuw), een leuke tijd, meer kennis over taal en een bredere wereldvisie/ander perspectief om naar dingen te kijken. Bijna jammer dus als je in één keer aangenomen wordt voor diergeneeskunde (hoewel ik je dat ook gun) 😌

        Like

      2. Echt fijn om te horen! Ik denk er sinds kort ook bijna zo over. Ik spreek mezelf daarna streng toe dat ik die selectieprocedure gewoon moet doen dit jaar en na de uitslag beslis wat ik ga doen.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s