Een ouderwetse update

Zei ik net dat ik zo goed als klaar was met de om-de-zoveel-tijd-updates van mijn tussenjaar-leventje, kan ik het een paar weken later alweer niet laten. In korte tijd is er weer heel wat veranderd. Wat ik doe, hoe ik me voel, hoe de toekomst eruit ziet… Ik wilde het voor mezelf ook graag even uitschrijven, omdat het voor mijn gevoel niet één ‘Dagboekstukje’ past.

Blijkbaar is mijn tussenjaar niet zo steady als ik een paar weken geleden dacht dat het was. Alles ging toch nét even een tikkie anders. Echter niet hoe ik het zou willen, maar shit happens. Als eerste ging mijn tussentijdse toets van autorijden kort gezegd RUK en is er echt nog wat te doen voor ik kan afrijden. Ik zou willen dat het iets technisch was dat ik gewoon nog beter onder de knie moet krijgen, maar het is simpelweg onzekerheid. Ik twijfel teveel en kijk niet vooruit, waardoor ik op het laatste moment beslissingen moet nemen. Werkt niet, kan ik je vertellen.

dav

Als tweede voel ik me tot twee keer toe genaaid, als ik dat zo mag zeggen. Ik zocht na de Diergeneeskunde-selectiedag een weekendbaantje voor erbij, bij wijze van tijd over en geldtekort, en dat vond ik vrij snel. Ik had mijn sollicitatiegesprek met iemand buiten de bakkerswinkel om, waardoor sommige toch wel belangrijke dingen niet goed waren doorgekomen. Ze wisten in de winkel zelf niet dat ik al minimaal twee dagen in de week in de horeca werk en dat ik in september ga studeren in Utrecht… Ik solliciteerde voor zaterdaghulp, maar ze waren uiteindelijk toch niet blij met het feit dat ik maar een paar maanden kan blijven (ik vind vijf maanden voor een simpel bijbaantje best lang, maar oké) en door mijn horecabaantje niet veel kan invallen in de vakantieperiode. Dus toen hebben ze me na twee weken lichtelijk gedwongen   verzocht om te stoppen. Ik baalde er in eerste instantie van, want dit had allemaal meteen duidelijk kunnen zijn. Later dacht ik: ik red het met die extra dag werken bij mijn huidige baantje ook wel en had ik er vrede mee.

dav

Alleen, die extra dag werken is ook niet zo zeker meer. Het gaat om een nieuw concept en mijn baas wil het eerst even aankijken of hij me überhaupt wel nodig heeft… Dus de komende maand werk ik slechts twee dagen in de week, héél soms één of een halve dag erbij, terwijl ik alle tijd van de wereld heb. Ik geef namelijk ook geen huiswerkbegeleiding meer, omdat het  zo goed ging dat mijn taak eigenlijk volbracht is. Dit is dus positief ‘afgesloten’ en dus vind ik het niet zo erg.  Ik zal me ook heus wel vermaken op die vrije dagen, maar ik vind het gewoon een beetje zonde van de tijd. Ik vind het ook helemaal niet zo fijn meer als vroeger om mijn vrije tijd in mijn eentje door te brengen, dus dan denk ik al snel: laat mij ook maar werken als ‘de rest’ ook werkt of studeert.

dav

Over op de leukere veranderingen, want gelukkig zijn die er ook. Maandagochtend vroeg landt een heel lief vriendinnetje in Nederland na een halfjaar rondreizen door Australië en Nieuw Zeeland. Toen ze wegging was mijn tussenjaar nog maar net begonnen, nu loopt het al op z’n eind. En toen ze vertrok had ik mijn vriend net ontmoet, nu hebben we al bijna vier maanden een relatie. Ondertussen ben ik in mijn eentje naar Berlijn geweest, heb ik een concert zonder haar – a.k.a mijn trouwste concert-buddy – bezocht…  Maar ik heb er vertrouwen in dat we onze vriendschap gewoon weer oppakken en het bijna lijkt alsof ze niet is weggeweest. Behalve dat ze 1001 verhalen te vertellen heeft en een levenservaring rijker is.

sdr

Dan nog even dit, om het over de toekomst te hebben: de  bekendmaking rangorde van de Diergeneeskunde-selectie steeds dichterbij… Ik ben inmiddels best zenuwachtig. Aan de ene kant wil ik héél graag toegelaten worden, maar aan de andere kant vind ik het ook doodeng. Ik ga dan mijn ‘droomstudie’ doen, maar stel dat ik het toch niet zo leuk vind? Of dat ik het niet aankan?  Als ik niet ben geplaatst, kan ik alsnog een plek krijgen als mijn rangnummer niet al te hoog is. Maar dat kan ik ook pas in augustus weten – wil ik het dan nog wel? Over mijn Plan B ben ik inmiddels wel zeker, ook al twijfelde ik nog héél eventjes of ik wel niet gewoon Nederlands in Amsterdam zou gaan doen. Maar heel snel herinnerde ik me weer dat op kamers wil als ik ga studeren en ik me veel meer thuis voel in Utrecht. Daar wil ik dus het allerliefst heen, welke studie het ook wordt.


Deze week heb ik tot nu toe twee dagen helemaal vrij – één uurtje rijles tel ik niet mee –  en voor de rest zie ik mijn vriendinnen opvallend veel. Ik ga er dus mooi van genieten en even niet balen over werk, want misschien komt dat binnenkort vanzelf- of zonder teveel moeite – gewoon goed. 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s