Mijn tussenjaar doelen – een halfjaar verder

Ik heb een hoop te vertellen en uit de leggen, maar ik wist eerst niet waar ik moest beginnen. Zo leuk is het namelijk niet om toe te geven dat ik, voor mijn gevoel, in allerlei opzichten aan het falen ben. Het werd alweer behoorlijk tijd voor een update over mijn tussenjaar-doelen (en om überhaupt iets van me te laten horen) en in deze vorm kan ik precies kwijt wat ik wil zeggen. Zal ik maar beginnen?

1. Oprechte zin krijgen om te studeren, uit huis te gaan en een studentenleven te gaan leiden

mde

Nou, die zin is er niet meer. Ik ben niet toegelaten bij Diergeneeskunde en daar ben ik meer kapot van dan ik van tevoren had gedacht. Ik had dus ook geen zin om het rond te bazuinen; de mensen die het willen weten, vragen het me wel. Na een week denk ik toch wel dat ik gewoon ga proberen te studeren, Nederlands, en maar kijken of ik het leuk vind. Zodra ik denk: wat doe ik hier, stop ik ermee. Dit komt waarschijnlijk heel ongemotiveerd over, maar dit idee geeft me juist rust. Ik weet nog niet of ik meteen vanaf september in Utrecht ga wonen, maar daar heb ik nog even om hierover na te denken, gelukkig.

2. Meer rust creëren, meer tijd krijgen

nor

Ik voel de behoefte aan rust en tijd voor mezelf wel, maar het lukt me niet goed om hier tijd voor te maken. Deze maand heb ik minstens drie keer per week gewerkt – meestal wel vier keer trouwens – en ik wil mijn vriend en vriendinnen ook wel wekelijks zien, dus veel tijd houd ik dan ook niet over. Een tijdje geleden was ik mijn uren echt aan het opvullen, dat doe ik nu wat minder, gelukkig. Ik vind een middag of avond zonder plannen ook wel prima. Al zijn die dus sporadisch; ik kan de laatste keer in mijn eentje Netflixen niet meer herinneren. Ik zal vast niet de enige zijn die moeite heeft met zijn of haar tijd tussen alles en iedereen verdelen en soms steken laat vallen omdat ik niet alles tegelijk kan doen. Tijd vrijmaken om aan mijn blog te besteden vind ik ook heel lastig, zeker omdat ik wel een zekere druk voel om van me te laten horen. Maar juist door die druk vind ik het extra lastig om mijn laptop te pakken en met een blogpost aan de slag te gaan… Ik weet nog niet precies wat ik hiermee aan moet, alleen het feit dat het maken van deze blogpost al een proces van meerdere weken is, is geen goed teken naar mijn idee.

3. Het veganisme comfortabel en ‘eigen’ maken

IMG_20180419_160610.jpg

Ik noem mezelf al een tijdje geen veganist meer. Ik kan het gewoon niet volledig volhouden. Dit wist ik ook van mezelf, maar toch ging ik het aan. Ik begon in een periode waarin ik heel veel thuis was en ik dus veel tijd had om alles uit te zoeken. Mijn leven is nu zó anders dan toen, met als gevolg dat het nu voor mij veel moeilijker is om altijd veganistisch te eten. Ik beschouwde sociale situaties, voedselverspilling en onderweg zijn als mijn struikelblokken, maar inmiddels zie ik het als mijn grenzen. Als de moeder van mijn vriend al voor iedereen vegetarische lasagne maakt, vind ik dat al hartstikke tof. Als ik met iemand ga lunchen, hoef ik niet per se naar een über-hipstertent zodat ik in ieder geval aan mijn vegan-trekken kom. Ik wil dat het gezellig is en de ander het ook naar zijn of haar zin heeft – dat is voor mij op dat moment belangrijker. Hetzelfde geldt voor voedselverspilling: ik eet liever een broodje kaas dat over is van een vergadering, dan het onaangetast in de prullenbak zien verdwijnen. En over het fenomeen ‘onderweg’: ik ben zo’n type dat hangry wordt en op zo’n moment heb ik écht geen zin om tien straten verder te lopen om iets vegans te scoren of te moeten leven op een droog broodje of een appel. Het is trouwens niet zo dat ik in deze situaties altijd de bijl erbij neerleg; soms sleep ik vriendinnen wél mee naar een hipstertent (Bagels&Beans is in ieder geval altijd goed), gooi ik dat broodje toch weg omdat ik al een lekkere vegan lunch voor mezelf mee heb, of heb ik onderweg evengoed motivatie of gewoonweg mazzel dat ik voedzaam, lekker veganistisch eten kan vinden.

4. Zelfstandiger worden

dav

Wat zou ik nog graag een keer in mijn eentje weggaan… Maar met een extra vakantie in het vooruitzicht zit dat er niet in.  Helaas pindakaas, maar met mijn lievelingsmensen op reis gaan vind ik gelukkig ook heel leuk en ook wel een stuk gezelliger. Sinds ik samen ben met mijn vriend heb ik niet zo heel veel dingen meer alleen gedaan en dat begin ik nu wel een beetje te missen. Gelukkig ga ik vanavond iets héél leuks doen: een introductie wijncursus. Ik heb me laten inspireren door Cynthia die de échte cursussen uit pure intresse doet. Het lijkt me superleuk om iets meer van wijn te weten, zodat ik hopelijk betere keuzes kan maken als ik wijn koop of drink. Bepaalde smaken proeven, rode wijn leren drinken en iets meer over het maakproces te weten komen lijkt me ook tof om te leren. Hopelijk komt dat vanavond aan bod en wie weet volg ik in de toekomst ook de volledige cursus?

 

5. Meer tijd nemen voor cultuur en creativiteit

dav

Hier faal ik ook weer fantastisch in, al zeg ik het zelf. Behalve dat ik af en toe een goede film zie kan ik niets cultureels verzinnen wat ik de laatste tijd ondernomen heb. En laten we het maar helemaal niet hebben over mijn creatieve uitspattingen… Vandaag is de eerste dag sinds heel lang dat ik het keyboard heb aangeraakt en inlogde in mijn WordPress-account. Op zich heb ik wel de tijd om me met culturele ‘activiteiten’ bezig te houden en creatief bezig te zijn, maar ik houd er geen energie voor over. Ergens ben ik een behoorlijke introvert en vreten mijn werk en sociale leven mijn energie op. Als ik de laatste tijd aan mijn blog gewerkt heb, was dat zeker 9/10 keer onder dwang van mezelf. Ik begin de laatste tijd te twijfelen over mijn idee om updates te geven over mijn tussenjaar. Ik wilde een inspiratiebron zijn en anderen behoeden voor de fouten die ik gemaakt heb, maar die rol past eigenlijk niet echt bij mij.  Er gebeurt ook zo veel maar of alles het noemen waard is, begin ik nu ook te betwijfelen. En wie boeit het nou eigenlijk welke muziek ik elke voorbije maand heb geluisterd? Een tijdje geleden ben ik al op een andere voet verder gegaan maar ook voor de Schrijven Om Het Schrijven-posts had ik al snel geen inspiratie meer. Dat was kennelijk slechts een fase…


 Bij deze besluit ik dus maar helemaal niets te posten tot mijn WordPress-account eind mei verlegnd moet worden en ik dus moet beslissen of ik door wil gaan met bloggen of niet. Ik vind het jammer dat ik het enthousiasme waarmee ik aan mijn blog niet heb kunnen volhouden, maar ook wel begrijpelijk. Dingen veranderen, ik verander, en alles loopt zoals het loopt. Ik ben blij dat ik door deze blogpost nog even een über-update heb kunnen geven, mocht ik over een paar weken beslissen er helemaal mee te kappen. Wat ik sowieso niet ga doen maar alsnog  – voor het geval dat. Tegen die tijd is mijn tussenjaar ook zo goed als afgelopen; de drie maanden daarna vliegen waarschijnlijk om door mijn vakanties en studie-voorbereidingen. En ondertussen blijf ik gewoon werken en mijn sociale leven op peil houden. De tijd gaat zo snel…. 

 

 

3 Comments

  1. Neee, wat vervelend! Ik hoorde de laatste tijd al wat dingen van anderen over Diergeneeskunde voorbijkomen en ik moest toen al wel aan je denken, vind het echt onwijs balen voor je dat het niet gelukt is (terwijl je er ook nog eens zoveel werk in hebt gestopt…). Ik hoop dat Nederlands een goed back-upplan is – al is het voor een jaar, of een halfjaar – en dat je niet teveel het gevoel van een valse start hebt. Je blogtwijfels zijn ook lastig, ik zou eigenlijk juist willen zeggen: blog en deel méér, zodat je niet alleen over het globale overzicht of globale ontwikkelingen kan vertellen, maar ook het gedetailleerde, dagelijkse, de momentopnames, het ‘pure’ (hekel aan dat woord). Dat helpt bij mij soms om het waardevoller te maken – maar het is ook niet altijd dé oplossing, want dat betekent wel dat je er meer tijd voor vrij moet maken en je ‘kwetsbaarder’ moet opstellen (en wil je dat wel).

    Liked by 1 persoon

    1. Ja dat hoop ik zeker ook! Ik heb er op zich wel vertrouwen in dat het een goede back-up is, maar het is toch raar om niet te gaan doen wat ik het liefste wil doen. Thanks voor je ‘tip’, daar kan ik zeker iets mee! Ik denk dat ik de komende tijd een beetje ga zoeken en proberen en vooral: tijd vrijmaken.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s